Tjörnum dag 19 April 1863

allar stunðr gefi Guð þjer gledi legar jeg þakka þjer firir allt gott mjer að auðsint fist og seinast fátt er nu i friettum að seja nema mjer liður vel Lof til góðum guði vel gekk mjer heim þegar eg fór fra tungu en slæmt var veðrið á heiðinni og þegar jeg kom uppa heidina miðja þa naði okkur maður sem varð okkur sam ferða inni fifil gerði hann hjet Jón og atti heim vest ur i Hörgar dal á Háll fruður stöðum og var að sæka meðal harm hafði farið fist frami reik hús og ætlaði að fina grim en þegar hanhanhann var ekki heima þá for hann nordur og fíekk með öl hjá hönum þar en við hjeldum við fram i laugalanð og þar var jegég um nóttína á Mánu dagin hétt eg fram í Rauð hús og filgdi Jónas mer suður fyirir Múka þverará svo varð jeg samferða dreing frá stekkjarflötum sonur Benjamins og Guðlugar Svo for jeg heim á þriðudaginn aungar frjettir get eg sagt þjer nema flestir eru vel bírgir með heí nema á eínum tveimur eða þremur bæum her i Sókninni ekki get eg sagt þjer hvurt foreldrar minir fara i vor en helst bíst eg við að jeg verði ein af minu fólki hjer fremra eptir leiðis nú er mál að hætta þessu klóri og bíst eg við þú getir ekki lesið það, eg bið þig að skrifa mjer til aptur og látu þa hlaupa eína visu i brjefið jeg bið að heilsa manni þínum og Kristrúnu (og Piltonum) oska jeg þér allrrar lukku felanði þig guðs handleiðslu um tíma og eilifd það mælir i einlægni

Jóna Benjaminsdottir

brendu blaðið

Hafurs á 20 Marts 1873 Velæruverðugi Herra Profastur!

Yður má þykja undarlegt að fá bónarbréf frá mér, yður með öllu okunnugri umkomu lausri vinnu konu; enn það gefur mér djörfung að Skrifa að goð vild yðar og mannuð, er mér af almenníngs- -romi vel kunnug; og svo hitt að þá þér sjáu hver orsökin er til bænar þeirrar, er jeg hér ætla að bera framm fyri yðar; þá munið þér vyrða til vorkunar þótt eg leyti til yðar fremar öðrum. og vil jeg þán- ar þess að hafa lengri formala- Skíra yður frá hvers vegna eg verð að ónáda yður með þessum línum. Þegar herra læknir J. Finnsen fór alfarin frá Akureyri til Danmerkur, þá fluttist þangað með honum - sem þjonustu stulka – dottir mín Johanna að nafni Jónatansdóttir hún dvaldi siðan um nokkurn tíma i huri hans; og á þvi tímabili fékk jeg bréf frá henni nokkrum sinnum. Síðast þá hún skrifaði mér gat hún þessi brefi synu, að hun ætlaði að hafa vestaskipti, enn gat þess ekki hver til vonandi húsbondi hennar væri eðar hvar hann byggi jeg skrifaði henni þá aptur, og ráðstafaði þvi bréfs til herra Finnsens; tvisvar síðan hefi jeg skrifað og ráð stafað bréfunum sömu leið, enn ekkert svar fengið i móti; Þetta vekur hjá mér þann ótta, að þessi á mínsta dóttir mín muni annað hvert vera dáin, eða með ein hverju móti komin i þær kríngum stæður að hún géti ekki skrifað mér. óvissan um þetta sem hér er a vikið, knír mig til - herra profastur! að bera þá auðmjuka bæn upp við yður að þér vilduð gjöra svo- vel og spyrast fyrir, hjá herra Finnsen; - þvi jeg gjör mér vissa von um að þér skrifið hónum. – hvað hann viti um Jóhönnu dottur mína, hvert heldur hún væri lífs eða liðin, og siðan til kynna yður það. – yrði jeg svo heppin að fá ein hverja upplísingu þessu viðvikjandi, þá bið jeg yður – enn fremur- gjöra svo vel og til kynna mér það hið fyrsta skeð gæti- i öruggri von um að þér verðið við bæn minni og fyrigefið mér dyrfskuna; er jeg i undirgefni yðar velæruverðug heitu;

Skuldbubdin eina – Aðalbjörg Jonsdottir